1

2

3

4

5

 

Prezent na 18 urodziny

Gdy nasze dziecko kończy osiemnaście lat, zwykle jeszcze przez kilka lat będzie na naszym utrzymaniu, lecz zarazem jest dość duże, aby mieć sporo swobody. Warto w tym wieku przestać kontrolować syna czy córkę i zaufać mu. Powinniśmy interweniować dopiero wtedy, gdy dziecko popełni jakiś większy błąd, na przykład nie zaliczy klasy w szkole czy kolejnego roku studiów bądź wpadnie w narkomanię. Drobne wybryki, jak nadużycie alkoholu raz na parę miesięcy czy poprawka z jednego przedmiotu, powinny się spotkać z naszym zrozumieniem. Aby uczcić początek dorosłości dziecka, warto dać mu jakiś duży prezent, który zaakcentuje jego samodzielność. Możemy postawić dziecku pierwszy samodzielny wyjazd na wakacje czy też kurs prawa jazdy. Możemy też kupić mu jakiś mały, używany samochodzik. Popularnym prezentem z okazji osiemnastych urodzin okazuje się też nowy rower, telefon czy komputer. Z pewnością zresztą dziecko samo nam powie, czego sobie życzy i co by mu się przydało. Jeżeli nas stać na taki prezent, warto dać go dziecku, aby czuło się kochane i rozumiane. Rzecz jasna, nie możemy też zapomnieć o urządzeniu synowi czy córce hucznej imprezy dla przyjaciół. Może to być przyjęcie w domu lub też wesoła zabawa w klubie. Trzeba jednak pamiętać o tym, że ludzie w młodym wieku mogą bawić się bardzo różnie. Na takiej imprezie z okazji osiemnastych urodzin do głowy mogą wpaść różne, nie zawsze dobre pomysły. Z tego też powodu warto zabawę zorganizować tak aby ktoś nad młodymi ludźmi dyskretnie czuwał. Jeśli więc jest to zabawa w klubie warto poprosić na przykład barmana aby zwrócił uwagę na nasze dzieci i w razie jakichkolwiek problemów szybko nas zawiadomił.

Dbałość o rozwój dziecka

Jeżeli leży nam zna sercu rozwój naszego dziecka, musimy dbać o niego już od pierwszych jego dni. Powinniśmy też pamiętać, że dziecko rozwija się w trzech dziedzinach – fizycznie, umysłowo i emocjonalnie. Każda z tych dziedzin dzieli się zaś na pomniejsze, z których żadna nie powinna być zaniedbana. W trosce o rozwój fizyczny malucha, powinniśmy go zdrowo odżywiać, zapewnić mu wygodne łóżeczko i codzienne spacery. Gdy zaś maluch nauczy się chodzić i biegać, musimy zachęcać go do codziennej aktywności fizycznej. Warto nauczyć dziecko biegać, jeździć na rowerze, łyżwach, nartach. Dobrym zwyczajem jest też codzienne robienie porannej gimnastyki przez całą rodzinę. Aby dziecko dobrze rozwijało się emocjonalnie, trzeba je przytulać, mówić mu miłe rzeczy, słuchać tego, co mówi, pocieszać w smutku i wychowywać raczej przez tłumaczenie, co jest dobre, a co złe, aniżeli przez krzyk i ciągłe kary. Rzecz jasna, ważny jest też rozwój intelektualny malucha. Aby go zapewnić dziecku, trzeba mu czytać książeczki do pierwszych dni życia, a w wieku kilku lat nauczyć robić to samodzielnie. Warto też zapoznawać dziecko z dziełami muzycznymi i plastycznymi. Sztuka zresztą dobrze wpłynie nie tylko na jego rozwój umysłowy, ale też emocjonalny. Dobrze jest tłumaczyć dziecku zjawiska przyrodnicze wokół niego, pokazywać mu książki i filmy popularnonaukowe, a w wieku szkolnym zachęcać do uczestnictwa w kołach zainteresowań. Każda szkoła może zaoferować swoim uczniom bardzo różne koła zainteresować. Ważne jest jednak aby dziecko samodzielnie wybrało na jakie zajęcia chce uczęszczać. Wielu rodziców wysyła bowiem dziecko na zajęcia, które nie interesują dziecka, ale ich samych.

Konflikt między dzieckiem a nauczycielem

Zdarza się czasami, że nasze dziecko wchodzi w konflikt z nauczycielem. W takiej sytuacji nie należy ani brać bez zastanowienia strony dziecka, ani strony nauczyciela. Trzeba raczej wysłuchać racji obu stron i dowiedzieć się, co na temat tego konfliktu myślą inne dzieci i inni nauczyciele. Dopiero po dokładnym zbadaniu całej sprawy powinniśmy cała sprawę przemyśleć i albo walczyć z danym nauczycielem o inne traktowanie naszego syna lub córki, albo też wytłumaczyć dziecku, że zachowuje się niewłaściwie i skłonić je do zmiany postępowania. Konflikty z nauczycielami rodzą się na bardzo różnym tle. Czasami dziecko uznaje nauczyciela za byt surowego i wymagającego, zaś ten jest zdania, że dziecko się leni. Kiedy indziej konflikt może dotyczyć stylu bycia i ubierania się przez dziecko czy jego zachowania wobec nauczycieli i kolegów. Zwykle trudno jest dojść od tego, kto ma więcej racji, a kto bardziej zawinił, dlatego nie należy wydawać wniosków pochopnie. Trzeba podejść do całej sprawy z rozwagą. Należ zawsze mieć na uwadze sprawiedliwość oraz dobro dziecka, ale jednocześnie nie można być zaślepionym i usprawiedliwiać każdy jego wybryk. Na pewno bardzo trudno jest rodzicowi zachować dystans i nie skrzywdzić ani dziecka, ani nauczyciela, lecz z pewnością warto do tego dążyć. Każdy rodzic powinien wiedzieć, że z nauczycielem zawsze należy próbować się porozumieć. Nauczyciel powinien być bowiem naszym sojusznikiem jeśli chodzi o wychowywanie naszych dzieci. Jeżeli jednak konflikt, który powstał jest na tyle poważny, że nie udaje się go rozwiązać jedynym rozwiązaniem może okazać się być zmiana szkoły. Niestety na takim rozwiązaniu zawsze ucierpi dziecko.

Przyjaciele naszych dzieci

Każde dziecko powinno mieć przyjaciół, z którymi będzie mogło robić to, co lubi, a także rozmawiać o swoich radościach i smutkach. Jeżeli nasz syn czy córka są samotnikami, być może trzeba im trochę pomóc w nawiązaniu bliższych relacji z rówieśnikami, na przykład zaprosić do domu znajomych z dziećmi w podobnym wieku czy zapisać na jakieś kółko zainteresowań, gdzie dziecko mogłoby znaleźć przyjaciół o podobnych pasjach. Nie należy jednak robić nic na siłę. Nie każdy człowiek ma równie silną potrzebę przebywania w towarzystwie i trzeba to uszanować. Jeżeli natomiast nasze dziecko ma przyjaciół i chętnie spędza z nimi czas, powinniśmy się odnosić do nich miło i ciepło, często zapraszać ich do swojego domu, częstować jedzeniem. Nie należy na pewno wyśmiewać przyjaciół dziecka, gdyż można je w ten sposób bardzo zranić. Jeżeli zaś jesteśmy zdania, że rówieśnicy źle traktują naszego syna czy córkę, powinniśmy delikatnie to zasugerować, ale na pewno nie zabraniać kontaktów z tymi dziećmi. Postawiona w takiej sytuacji nasza pociecha może bowiem się zbuntować i pragnąć tym bardziej towarzystwa swoich kolegów. Najważniejszą zasadą postępowania z dorastającymi dziećmi okazuje się wyrozumiałość i delikatność. Z pewnością każdy rodzic, który przypomni sobie jak sam czuł się w wieku dorastania będzie wiedział w jaki sposób postępować ze swoimi dziećmi. Czerpanie z własnych doświadczeń i własnych potrzeb i oczekiwań z tamtego okresu jest bowiem bardzo dobrym rozwiązaniem, które wiele może nam pomóc. Wart o tym pamiętać. Warto również przypomnieć sobie jak bardzo chcieliśmy być przez dorosłych zrozumiani.

Co robić, gdy dziecko ma złe oceny

Każdy rodzic pragnie gorąco, aby jego dziecko miało dobre oceny i w przyszłości ukończyło studia, a potem znalazło atrakcyjną pracę. Oczywiście, nasze pociechy jednak nie zawsze przynoszą do domu same piątki. Gdy wyniki naszego syna czy córki nas nie zadowalają, warto usiąść razem z dzieckiem i porozmawiać na ten temat. Jeżeli dziecko ma same dwóje i tróje ze wszystkich przedmiotów, albo gdy jest zagrożone, wówczas należy podejść do sprawy bardzo poważnie i nakłonić dziecko, aby uczyło się chociaż godzinę dłużej każdego dnia, niż czyniło do tej pory. Być może też warto postarać się dla niego o korepetycje z przedmiotów, z którymi źle sobie radzi. Gdy jednak dziecko ma tak kiepskie oceny mimo dużych nakładów pracy, może trzeba je przenieść do szkoły z nieco niższym poziomem. Nie każde dziecko jest bardzo zdolne i należy z tym się pogodzić. Jeżeli natomiast nasza pociecha tylko z części przedmiotów uczy się nieszczególnie, z reszty osiąga dobre wyniki, wówczas nie należy się martwić. To normalne, że dziecko ma zdolności i zainteresowania ukierunkowane na jedne dziedziny, a na inne nie. Najważniejsze, aby przechodziło z klasy do klasy i aby maksymalnie rozwijało się w tych kierunkach, w których ma jakieś predyspozycje. Z całą pewnością dziecko, które ma problemy w nauce wymaga od nas ogromnego wsparcia i miłości. Krzyczenie na dziecko. Mnożenie kolejnych nakazów i zakazów w żadnym wypadku nie rozwiąże problemu. Warto o tym pamiętać zanim kolejny raz postanowimy na dziecko nakrzyczeć tylko dlatego, że nie dostało piątki a dwójkę lub trójkę. Zawsze trzeba również spróbować dotrzeć do przyczyn problemu.

Ubrania, które noszą nasze dzieci

Dzieci czasami miewają specyficzny gust co do ubioru. Często rodzice są niezadowoleni z tego, że córka nosi bardzo krótkie spódniczki albo z kolei nigdy nie chodzi w spódniczkach, zaś syn ma zbyt szerokie spodnie lub preferuje podziurawione jeansy i spraną koszulę flanelową. Warto jednak pamiętać, że kiedy miało się kilkanaście lat, tez nosiło się rzeczy, które niekoniecznie podobały się rodzicom. Każdy nastolatek wyraża poprzez ubiór własną osobowość, podkreśla przynależność do grupy, która ma określone poglądy i słucha danej muzyki. Dlatego też nie należy absolutnie zakazywać noszenia tego, co dziecko lubi. Przeciwnie, trzeba wykazać sporo tolerancji, nawet gdy ma się zupełnie odmienny gust. Jeżeli nauczyciele protestują przeciwko jakiemuś stylowi ubioru, wówczas można nakłaniać dziecko, aby się dostosowało, jednak ingerowanie w to, co zakłada w swoim czasie wolnym, jest niewskazane. Gdy nie podoba nam się to, co zakłada na siebie nasz syn lub córka, możemy co najwyżej liczyć na to, że z czasem zmieni się gust młodej osoby i zacznie ona nosić rzeczy bardziej standardowe. Możliwe jest tez to, że to my z biegiem czasu przywykniemy do stroju naszej pociechy, a może nawet go polubimy. Niektórzy rodzice są na przykład przekonywani przez dzieci do nie noszenia butów ze skóry zwierząt czy do nie używania sztucznych tkanin. Z całą pewnością jeżeli nasze dziecko skłania nas do takich zmian nie warto go wyśmiewać. Należy z dzieckiem porozmawiać i spróbować je zrozumieć. Z pewnością również nie spadnie nam korona z głowy wtedy, kiedy postanowimy dostosować się do próśb i oczekiwań naszych dzieci w tym wymiarze.

Pokój naszego dziecka

Gdy urządzamy pokój naszego dziecka, powinniśmy brać pod uwagę przede wszystkim jego komfort i wygodę. Postarajmy się nabyć sprzęty, które okażą się funkcjonalne i solidne. Jeżeli zaś chodzi o kwestie estetyki, to kierujmy się przede wszystkim gustem dziecka, a nie własnym. To ono ma się wszak czuć dobrze w swoim pokoju, a nie my. Na pewno w pokoju dziecka musi znaleźć się wygodne łóżko. W zależności od tego, czego nasz syn czy córka sobie życzy, zaopatrzymy go w wygodny materac do położenia wprost na podłodze, w łóżko piętrowe czy też w składaną kanapę. Dziecko potrzebuje też dobrze oświetlonego biurka, najlepiej dość dużego, aby zmieścił się na nim jednocześnie komputer i kilka książek oraz zeszytów. Co do kształtu i koloru owego biurka, zostawmy jednak wolny wybór naszej pociesze. Rzecz jasna, dziecko musi też mieć miejsce na swoje ubrania i zabawki. Małemu dziecku wybierzmy regały i szafy w jego ulubionych kolorach, niezbyt wysokie, tak aby maluch mógł sam zdjąć z półki to, czego potrzebuje. Dziecko starsze może zaś mieć takie same meble, jak osoba dorosła. Co do obrazków, bibelotów czy pokrycia ścian, pozwólmy dziecku robić to, co chce. Wśród plakatów swoich ulubionych zespołów czy wśród reprodukcji ukochanych obrazów nasz syn czy córka będzie się znacznie lepiej czuć, niż w pokoju ozdobionym wedle naszego gustu. Z pewnością rodzic nie powinien ingerować w to jak ma zostać urządzony pokój nastoletniej córki czy nastoletniego syna. Takie ingerencje zawsze skończą się bowiem poważną kłótnią między dziećmi a rodzicami. Nawet jeśli nam wystrój pokoju się nie podoba powinniśmy pamiętać, że to nie będzie nasz pokój.

Myślenie o przyszłym zawodzie

Dzieci bardzo często wyobrażają sobie, kim zostaną, gdy dorosną. Wiele z nich pragnie być strażakiem, policjantem, lekarzem. Gdy dzieci zaczynają dorastać, często ich pomysły na życie się zmieniają. Mają bowiem znacznie większą wiedzę o świecie, widza, jak różnorodnie może układać się życie zawodowe, odkrywają w sobie wiele nowych zdolności i zainteresowań. Dziecko w gimnazjum powinno już mniej więcej mieć skrystalizowaną wizję swojego przyszłego życia zawodowego. W tym wieku ma ono bowiem wybrać szkołę, która nauczy je przyszłego zawodu lub też przygotuje do dostania się na studia. Niektóre dzieci idą do technikum samochodowego, kucharskiego czy kosmetycznego. Część z nich pragnie zdobyć zawód i na tym zakończyć edukację, inne natomiast planują kształcić się dalej, jednocześnie pracując. Nie brakuje też młodzieży idącej do liceum ogólnokształcącego. Osoby te pragną jeszcze się zastanowić nad przyszłym zawodem, a tymczasem uczyć się wszystkich przedmiotów w równym stopniu. Część licealistów wybiera zaś klasy o konkretnym profilu, mającym przygotować ich do zdania matury z odpowiednich przedmiotów. Wśród popularnych profili kształcenia znajduje się profil przyrodniczy, humanistyczny i ścisły. Mówiąc o kształceniu naszych dzieci trzeba wyraźnie powiedzieć, że to właśnie dzieci powinny samodzielnie podjąć decyzję dotyczącą tego na jakim kierunku studiów chciałby się kształcić. Z pewnością każdy rodzic marzy o tym aby jego dziecko zostało lekarzem czy prawnikiem, ale trzeba wiedzieć, że marzenia naszych dzieci mogą być zupełnie inne. Nie należy dzieciom narzucać naszych pragnień i naszych marzeń.

Kółka zainteresowań dla dzieci

Gdy nasze dziecko przejawia jakieś szczególne talenty czy duże zainteresowanie daną dziedziną, powinniśmy je zapisać na stosowne kółko zainteresowań. Tam rozwinie swoja wiedzę i umiejętności w danej dziedzinie, a być może okaże się w niej na tyle dobre, że stanie się ona jego przyszłym zawodem. Dzieci, które chętnie rysują i robią to bardzo dobrze, warto zapisać na kółko plastyczne. Być może w przyszłości wybiorą się one również do liceum plastycznego czy na studia związane ze sztuką. Dzieci, które przejawiają zainteresowanie geografią, można natomiast posłać na kółko podróżnicze. Z kolei maluchy bardzo ruchliwe i wygimnastykowane powinny chodzić na jakieś zajęcia sportowe. Kółka zainteresowań dla dzieci często odbywają się w ich szkołach. Wiele podobnych zajęć oferują też domy kultury, pałace młodzieży oraz inne instytucje kulturalne. Oczywiście, istnieją też szkoły muzyczne czy sportowe dla dzieci szczególnie utalentowanych w tym kierunku. Jeżeli nasze dziecko ma wiele różnorodnych pasji, można je posłać na kilka kółek zainteresowań. Warto jednak zostawić maluchowi również trochę czasu wolnego, na wypoczynek, spotkania z rówieśnikami czy rozwijanie zainteresowań we własnym zakresie, na przykład poprzez lekturę. Trzeba również pamiętać o tym, że to co interesuje nas nie zawsze musi równie interesować nasze dzieci. Dlatego wybór co do tematyki i rodzaju zajęć powinien należeć nie do nas, ale właśnie do naszych dzieci. Tylko bowiem wtedy zajęcia będą dziecku sprawiały prawdziwą przyjemność i będą służyły jego rozwojowi. Jeżeli to my wybierzemy dziecko może zajęć unikać a z pewnością nie o to nam chodzi.

Jak zachęcać dziecko do czytania

Z pewnością czytanie może okazać się bardzo rozwijające. Dziecko, które często sięga po książki, może rozwinąć swój zasób słownictwa i wiedzy o świecie, a także wrażliwość. Książki niosą różne ciekawe informacje na wiele tematów, na przykład na temat historii, przyrody, obyczajów, ludzkiej mentalności. Jeżeli pragniemy, aby nasze dziecko stało się zapalonym czytelnikiem, musimy przede wszystkim dać mu dobry przykład i sami często sięgać po książki, a także mówić, jakie odnosimy z tego korzyści. Gdy nasza pociecha zobaczy, że czytamy z przyjemnością i chętnie dyskutujemy o tym, czego się dowiedzieliśmy, również zainteresuje się literaturą piękną bądź popularnonaukową. Na pewno wielką zachętą do podjęcia tej aktywności będzie tez czytanie dziecku od jego pierwszych dni życia. Najpierw możemy sięgać po krótkie wierszyki, później również po baśnie i opowiadania. Warto tez w jak najmłodszym wieku nauczyć dziecko rozpoznawać litery i łączyć je w słowa. Im szybciej dziecko nauczy się czytać samodzielnie, tym szybciej stanie się niezależne od nas i będzie mogło oddawać się swojej ulubionej rozrywce w dowolnym momencie. Na pewno zachętą do czytelnictwa będzie też dawanie dziecku w prezencie książek. Możemy mu je wręczać w nagrodę za ładne oceny, z okazji urodzin czy Gwiazdki. Jeżeli nauczymy nasze dziecko miłości do książek to już zawsze będzie ono chętnie po książki sięgało. Dzięki temu będzie miało lepsze słownictwo, bogatszą wyobraźnię. Będzie niezwykle elokwentne i oczytane. Dziecko, które dużo czyta jest mądrzejsze i lepiej rozwinięte od tych dzieciaków, które po książki nie sięgają.